Αυξομείωση μεγέθους γραμμάτων.
Κείμενα (blog) - Ιερός Ναός Αγίου Σώστη Νέας Σμύρνης
E-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Αγ. Ιουστίνου Πόποβιτς
ΟΜΙΛΙΑ ΕΙΣ ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗΝ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
(Αποσπάσματα)

Εις το όνομα του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος. Αμήν.

Σήμερα, αδελφοί και αδελφές, είναι η αγία Κυριακή της Ορθοδοξίας, μία από τις πενήντα δύο Κυριακές του έτους που ονομάζεται Κυριακή της Ορθοδοξίας.

Μεγάλη και αγία Κυριακή. Κυριακή, κατά την οποία εορτάζεται η νίκη της Ορθοδοξίας εναντίον κάθε ψεύδους, εναντίον κάθε αναλήθειας, εναντίον κάθε αιρέσεως, εναντίον κάθε ψευδοθεού· νίκη της Ορθοδοξίας εναντίον κάθε ψευδούς διδασκαλίας, εναντίον κάθε ψευδούς φιλοσοφίας, επιστήμης, πολιτισμού, εικόνος. Αγία νίκη της Ορθοδοξίας. Και αυτό σημαίνει αγία νίκη της Παναληθείας.

Ποιος όμως είναι η Παναλήθεια σε αυτόν τον κόσμο; Ποιος είναι η Αλήθεια σε αυτόν τον κόσμο; Αυτός που είπε για τον εαυτό Του: Εγώ ειμί η αλήθεια! Ο Ιησούς Χριστός.

Ο Θεός εν σαρκί. Να, αυτή είναι η Αλήθεια στον γήινο κόσμο μας, αυτή είναι, η αλήθεια για τον άνθρωπο.
«Θεός εφανερώθη εν σαρκί». Ο Κύριος Ιησούς Χριστός έλαβε σώμα, ώστε με το σώμα μας να ειπή σε εμάς τους ανθρώπους τι είναι αλήθεια, πώς ζη κανείς εν αληθεία, πώς πεθαίνει γι' αυτήν, και πώς δι’ αυτής ζη αιωνίως. Ο Χριστός συνεκέντρωσε όλες τις αλήθειες και μας έδωσε την Παναλήθεια της Ορθοδοξίας [σελ. 81-82].

Όταν ο Θεός κατέβηκε σε αυτόν τον κόσμο, ο Κύριος Ιησούς Χριστός, Αυτός έγινε ορατός για μας τους ανθρώπους. Ο Θεός έγινε ορατός. Και εμείς βλέποντάς Τον, στην πραγματικότητα βλέπουμε τον Ζώντα Θεό. Αυτός είναι, η ζώσα Εικών του Θεού στον κόσμο.

Διαφυλάσσοντας την ζώσα Εικόνα του Θεού σε αυτόν τον κόσμο, η Ορθόδοξος Εκκλησία διεφύλαξε τον άνθρωπο, διεφύλαξε τον Χριστό ως άνθρωπο. Ο ίδιος ο Θεός έγινε άνθρωπος, για να βρη σ' εμάς τους ανθρώπους την θεία Εικόνα, την ζώσα θεία Εικόνα, την οποία εμείς αμαυρώσαμε με τις αμαρτίες και τα πάθη, την παραμορφώσαμε, την καταξέσαμε όλη με την αμαρτωλή ζωή μας.

Όπως λέγεται, στους θαυμάσιους εκκλησιαστικούς ύμνους, ο Κύριος κατέβηκε σε αυτόν τον κόσμο, έγινε άνθρωπος, «ίνα την εαυτού αναπλάση Εικόνα», να ανακαίνιση την Iδική Του Εικόνα στον άνθρωπο· «φθαρείσαν τοις πάθεσι», που εφθάρη δηλαδή με τα ελαττώματά μας και με τις αμαρτίες μας, και ο άνθρωπος έγινε μία παραμορφωμένη, μία δύσμορφη, εικόνα του Θεού. Και ο Θεός, κατεβαίνοντας σε αυτόν τον κόσμο σαν καθαρή, ολοκάθαρη Εικόνα του Θεού, ως Θεός, έδειξε τι είναι ο άνθρωπος, τι είναι ο τέλειος άνθρωπος, πώς πρέπει να είναι ο άνθρωπος σε αυτόν τον κόσμο [σ. 83].

Πώς πρέπει να είναι ο άνθρωπος σε αυτόν τον κόσμο;

Εμείς σε αυτόν τον κόσμο πραγματικά πολεμάμε, συνέχεια πολεμάμε γι' αυτήν την θεία Εικόνα που είναι μέσα στην ψυχή μας.

Ποιος μας την κλέβει;

Όλοι οι εικονομάχοι.

Πρώτος εικονομάχος είναι η αμαρτία. Η αμαρτία δεν θέλει τον Θεό. Δεν θέλει τον Θεό ούτε μέσα στον άνθρωπο, ούτε μέσα στον κόσμο γύρω από τον άνθρωπο. Και δια της αμαρτίας κατεξοχήν εικονομάχος είναι ο Σατανάς και οι άγγελοί του, οι απαίσιοι δαίμονες. Εκείνοι είναι που κλέβουν την ψυχή μας, που σωρεύουν αμαρτίες στην ψυχή μας και κατακαλύπτουν την θεία Εικόνα που είναι μέσα μας. Με το μαύρο κατράμι της αμαρτίας αλείφουν την θεία Εικόνα που είναι μέσα στην ψυχή μας. Και ο άνθρωπος, όταν ζη αμετανόητος μέσα στην αμαρτία, όταν δεν πολεμά κατά των αμαρτιών του, όταν μένει σε αυτές, όταν δεν τις εξομολογείται, τι απομένει από την ψυχή του; Απομένει η θεία Εικόνα πασαλειμμένη με το μαύρο πύον της αμαρτίας, των παθών, του θανάτου. Φρικτό θέαμα, φοβερή ντροπή!

Τι σημαίνει λοιπόν να είσαι Εικόνα του Θεού;

Σημαίνει, αδελφοί, το εξής:

Εμείς έχουμε νου, αλλά ο νους μας είναι, εικόνα του νου του Θεού μέσα μας.

Εμείς έχουμε θέλησι, αλλά η θέλησις είναι, εικόνα της θελήσεως του Θεού μέσα μας.

Εμείς έχουμε αίσθησι, έχουμε καρδιά, αλλά αυτά είναι εικόνα θείων αισθήσεων μέσα μας.

Εμείς ζούμε σε αυτόν τον κόσμο, αλλά αυτό είναι εικόνα της ζωής του Θεού.

Εμείς είμαστε ωσάν εικόνες του Θεού αθάνατες, αλλά αυτό είναι εικόνα της αθανασίας του Θεού.

Ο Θεός μας έπλασε θεοειδείς, για να ζούμε μέσα σε αυτόν τον κόσμο δι’ Αυτού, για να σκέπτεται πάντοτε ο νους μας: πρόσεχε από Ποιον είσαι, είσαι από τον Θεό, να κάνης καθαρές σκέψεις, σκέψεις θεϊκές.

Τότε το θέλημά μας είναι τέλειο και υγιές, όταν ευθυγραμμίζεται προς το θέλημα του Θεού, προς το πρωτότυπό του. Η αίσθησίς μας τότε είναι καθαρή, υγιής, θεϊκή, όταν ευθυγραμμίζεται προς την αίσθησι του Θεού [σ. 87].

Ας μας καθαρίση Αυτός από κάθε αμαρτία, από κάθε πάθος, από κάθε θάνατο. Ας μας ελευθερώση από κάθε διάβολο, για να μπορούμε να είμαστε πραγματικά ζώσες εικόνες του Θεού, για να μπορή ο άνθρωπος να είναι επί της γης ένα θείο μεγαλείο.

Άνθρωπε! Αδελφέ! Ποτέ μην ξεχνάς ότι είσαι μικρός Θεός μέσα στην λάσπη! Μέσα στην λάσπη του σώματός σου εσύ έχεις την ζώσα Εικόνα του Θεού. Πρόσεχε πώς ζης. Πρόσεχε τι κάνεις με την Εικόνα του Θεού που είναι μέσα σου. Πρόσεχε, -άνθρωπε! άνθρωπε! άνθρωπε! Διότι η ζωή μας ξεκινά από την γη και καταλήγει στο πάμφωτο πρόσωπο του Θεού, για να δώσουμε εκεί απολογία τι κάναμε με την Εικόνα του Θεού όσο ήμασταν σε αυτόν τον κόσμο.

Εύχομαι ο Αγαθός Κύριος να χαρίση στην καρδιά του καθενός μας όλα τα ουράνια δώρα, όλες τις ευαγγελικές αρετές: την πίστι και την αγάπη και την ελπίδα και την προσευχή και την νηστεία και την υπομονή και την πραότητα και την ταπείνωσή ώστε να μπορέσουμε να αντέξουμε όλο αυτόν το φοβερό επίγειο αγώνα, να διαφυλάξουμε στην ψυχή μας την θεία μορφή και να μετατεθούμε από τον κόσμο αυτό προς τον Αναστάντα Κύριο σε εκείνο τον κόσμο.

Αλλά μέχρι τότε η αγία νηστεία ας μας οδηγή προς το Άγιον Πάσχα, την Αγία Ανάστασί του Χριστού, για να προσκυνήσουμε, όσο είμαστε ακόμη με το σώμα μας, Αυτόν, τον Αναστάντα Κύριο, τον Νικητή της αμαρτίας, του θανάτου και του διαβόλου, Αυτόν που εξασφάλισε την Αιώνιο Ζωή για το σώμα μας και για την ψυχή μας.

Σε Αυτόν, μόνο σε Αυτόν, αποκλειστικά σε Αυτόν, ανήκει αιώνιος δόξα και τιμή, νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Η σημασία των λόγων του Χριστού «ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην αλλά μάχαιραν» (Μθ 10,34)
Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Επιστολή στο σιδερά Κώστα

Μα ένας τόσο αληθινός και ελεήμων άνθρωπος να μην ξέρει τη βαθιά σημασία αυτών των λόγων; Νομίζω, ότι ξέρεις αλλά μόνο ζητάς επιβεβαίωση. Στους αληθινούς και ελεήμονες ο ίδιος ο Θεός αποκαλύπτει τα μυστικά. Με το Πνεύμα Του. Εάν ήσουν εσύ ο μόνος σιδεράς στα Ιεροσόλυμα όταν οι Εβραίοι σταύρωναν τον Κύριο, δεν θα υπήρχε κανείς να τους σφυρηλατήσει τα καρφιά.

«Μη νομίσητε ότι ήλθον βαλείν ειρήνην επί την γην΄ ουκ ήλθον βαλείν ειρήνην, αλλά μάχαιραν» (Ματθ. 10, 34). Έτσι είπε ο Κύριος. Διάβαζε σαν να είναι ειπωμένο: δεν ήρθα να συμφιλιώσω την αλήθεια και το ψέμα, την σοφία και την βλακεία, το καλό και το κακό, το δίκαιο και την βία, την κτηνωδία και την ανθρωπιά, την αγνότητα και την ασωτία, τον Θεό και τον μαμωνά αλλά έφερα το ξίφος για να κόψω το ένα από το άλλο, για να μην ανακατεύονται.

Με τι να κόψεις, Κύριε; Με το ξίφος της αληθείας. Ή με το ξίφος του λόγου του Θεού, που είναι ίδιο. Αφού η αλήθεια είναι ο λόγος του Θεού, και ο λόγος του Θεού είναι η αλήθεια. Ο απόστολος Παύλος συμβουλεύει: πάρετε «την μάχαιραν του Πνεύματος, ό εστι ρήμα Θεού» (Εφ. 6 ,17). Ενώ ο άγιος Ιωάννης στο όραμα για τον Υιό του Ανθρώπου Τον έβλεπε «εν τω μέσω των επτά λυχνιών όμοιον υιώ ανθρώπου… και εκ του στόματος αυτού ρομφαία δίστομος οξεία εκπορευομένη» (Αποκ. 1, 13-16). Το ξίφος που βγαίνει από το στόμα τι άλλο μπορεί να είναι παρά ο λόγος του Θεού, ο λόγος της αλήθειας; Τούτο το ξίφος έφερε ο Ιησούς Χριστός στη γη.

Τούτο το ξίφος είναι σωτήριο για τον κόσμο, και όχι η ειρήνη του καλού με το κακό. Και τότε και τώρα και πάντα και για πάντα.

Το ότι αυτή η αντίληψη είναι σωστή φαίνεται από τα παρακάτω λόγια του Χριστού: «ήλθον γαρ διχάσαι άνθρωπον κατά του πατρός αυτού και θυγατέρα κατά της μητρός αυτής και νύμφην κατά της πενθεράς αυτής» (Ματθ. 10, 35). Πράγματι, εάν ακολουθήσει ο γιός τον Χριστό και ο πατέρας παραμείνει στο σκοτάδι του ψεύδους, το ξίφος της αλήθειας του Χριστού θα τους χωρίσει. Η αλήθεια είναι πιο αγαπητή από τον πατέρα. Και εάν η κόρη ακολουθήσει τον Χριστό ενώ η μητέρα παραμείνει επίμονα στην απάρνηση του Χριστού, τι κοινωνία μπορεί να υπάρξει εκεί; Δεν είναι ο Χριστός πιο γλυκός από τη μητέρα; Κατά τον ίδιο τρόπο και με τη νύφη και την πεθερά της.

Όμως μην καταλάβεις λανθασμένα, ότι πρέπει εκείνος που γνώρισε και αγάπησε τον Χριστό αμέσως να αποχωριστεί σωματικά από τους συγγενείς του. Τούτο δεν το γράφει. Αρκεί με την ψυχή να είναι χωριστά, και στην ψυχή του να μην δέχεται τίποτα από τις άπιστες σκέψεις και πράξεις. Εφόσον εάν οι πιστοί αμέσως και σωματικά χώριζαν από τους απίστους, θα είχαν δημιουργηθεί στον κόσμο δυο αντίπαλα στρατόπεδα. Ποιος τότε θα μάθαινε τους απίστους και θα τους διόρθωνε; Και ο ίδιος ο Κύριος υπέμενε τον άπιστο Ιούδα δίπλα Του τρία ολόκληρα χρόνια. Ο σοφός Παύλος γράφει: «Ηγίασται γαρ ο ανήρ ο άπιστος εν τη γυναικί, και ηγίασται η γυνή η άπιστος εν τω ανδρί» (Α’ Κορ. 7, 14).

Τελειώνοντας μπορώ να σου αναφέρω πώς αυτά τα λόγια του Χριστού τα ερμηνεύει πνευματικά ο δοξασμένος Θεοφύλακτος της Αχρίδας ως εξής: «για τον πατέρα και τη μητέρα και την πεθερά εννόησε όλα τα παλιά, ενώ για τον υιό και την κόρη όλα τα νέα. Ο Κύριος λοιπόν θέλει οι νέες Του θεϊκές εντολές και διδαχές να νικήσουν όλες τις παλιές μας αμαρτωλές συνήθειες και έθιμα».

Έτσι τα λόγια για το ξίφος που φέρνει στη γη, εξολοκλήρου αντιστοιχούν στον Χριστό τον ειρηνοποιό και ειρηνοδότη. Ο Χριστός φέρνει την ουράνια ειρήνη του, σαν κάποιο ουράνιο βάλσαμο, σ’ εκείνους που ειλικρινά πιστεύουν σ’ Αυτόν. Αλλά δεν ήρθε να δημιουργήσει ειρήνη μεταξύ των υιών του φωτός και των υιών του σκότους.

Χαιρετισμούς σ’ εσένα και στα παιδιά.
Ειρήνη Θεού και ευλογία.

(Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς, “Δρόμος δίχως Θεό δεν αντέχεται…”, Ιεραποστολικές Επιστολές Α’, Εκδ. “Εν Πλω”, σ.36)

Εξομολόγησις
καλλωπισμός της ψυχής
Αν θέλης να είσαι ωραίος, να προσθέτης την εξομολόγησι των αμαρτημάτων σου και να μη παραλείπης να πλένης το πρόσωπό σου με τη συνεχή ροή των δακρύων της μετανοίας... Φρόντιζε πιο πολύ την ψυχή, και κάθε μέρα να την πλένης με τα θερμά δάκρυα. Διότι μ’ αυτό το ευλογημένο νερό απαλλάσσεται η ψυχή από τη βρωμιά και γίνεται λαμπρότερη.
Ε.Π.Ε. 2,638
ομολογία και δοξολογία
Είναι διπλή η έννοια της εξομολογήσεως. Ή, δηλαδή, δηλώνει αναγνώρισι και καταδίκη των αμαρτημάτων, ή ευχαριστία στο Θεό.
Ε.Π.Ε. 5,440
όχι γενικά, αλλά κατ' είδος!
Να εξομολογηθής όλα τα αμαρτήματά σου, ένα προς ένα, και έτσι θα μάθης να παίρνης την άφεσι, και έτσι θα είσαι ευγνώμων προς τον Ευεργέτη Χριστό.
Ε.Π.Ε. 9,454
ανακαίνισις
Τα σπίτια, όταν παλιώσουν, πάντοτε τα διορθώνουμε. Αυτό να κάνης και με τον εαυτό σου. Αμάρτησες σήμερα; Πάλιωσες την ψυχή σου; Να μην απογοητευτής, να μη ξαναπέσης, αλλά ξανακάνε καινούργιο το πνευματικό σου σπίτι με τη μετάνοια, με δάκρυα, με εξομολόγησι και με την επιτέλεσι καλών έργων. Και αυτό να μη παύσης ποτέ να το κάνης.
Ε.Π.Ε. 17,442
υπέρ των προτέρων
Ας απομακρυνθούμε από τον έρωτα των χρημάτων και της κενοδοξίας, παρακαλώντας τον Θεό ν’ απλώση το παντοδύναμο χέρι Του και να ανορθώση τα πεσμένα μέλη μας. Ας Τον παρακαλέσουμε, ας εξομολογηθούμε. Ας Τον δοξολογήσουμε για όσα μέχρι τώρα μας έκανε. Και ας Τον ικετεύσουμε θερμά και για το μέλλον, ώστε να αξιωθούμε να σωθούμε από το φοβερό θηρίο της φιλαργυρίας και να αναπέμψουμε ευχαριστία στο φιλάνθρωπο Θεό και Πατέρα, στον οποίον μαζί με τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα ανήκει δόξα και τιμή τώρα και πάντοτε και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Ε.Π.Ε. 20,684
προϋποθέσεις της
Ποιο είναι το φάρμακο της μετανοίας και πώς παρασκευάζεται; Πρώτα, με την καταδίκη των αμαρτημάτων μας και με την εξομολόγησί τους... Δεύτερον, με πολλή ταπείνωσι. Αν, δηλαδή, ομολογήσης την αμαρτία όπως πρέπει να την ομολογήσης, η ψυχή σου ταπεινώνεται. Όταν η συνείδησις συστρέφεται συνεχώς γύρω απ’ την αμαρτία, κάνει την ψυχή να ταπεινωθή.
Ε.Π.Ε. 24,440
με γέλια!
Μπήκες στην εκκλησία για να μετανοήσης και να εξομολογηθής τα αμαρτήματά σου, να προσπέσης στο Θεό, να παρακαλέσης και να ικετεύσης για όλα τα πλημμελήματά σου, και συ όλα αυτά τα κάνεις γελώντας; Πώς λοιπόν θα μπορέσης να εξιλεωθής; Και τι, κακό, λένε, είναι το γέλιο; Δεν είναι κακό το γέλιο. Κακό είναι όταν ξεπερνά το μέτρο και εκδηλώνεται άκαιρα.
Ε.Π.Ε. 24,580
όχι γενικά, αλλά κατ’ είδος!
Ας πείθουμε τους εαυτούς μας, ότι αμαρτήσαμε. Κι ας μη το λέμε μόνο με τη γλώσσα, αλλά και με τη διάνοια. Ας μην αποκαλούμε απλώς τους εαυτούς μας αμαρτωλούς, αλλά κι ας αναλογιζώμαστε και τ’ αμαρτήματά μας, εξετάζοντάς τα ένα προς ένα.
Ε.Π.Ε. 25,318
δικαιώνει
Είδες πως δικαιώθηκες με την εξομολόγησι; Ο Θεός είναι φιλάνθρωπος. Δεν λυπήθηκε τον Υιό Του, για να λυπηθή το δούλο, τον άνθρωπο. Παρέδωσε το μονογενή Του Υιό, για ν’ αγοράση τους αχάριστους δούλους, εμάς τους ανθρώπους.
Ε.Π.Ε. 30.294
εξαλείφει τα πάντα
Η εξομολόγησις αφαιρεί το αμάρτημα και το κάνει, σαν να μην έχη γίνει ποτέ.
Ε.Π.Ε. 30,294-296
γνήσια
Δεν απομακρύνει την αμαρτία ο χρόνος. Ο τρόπος εκείνου, που μετανοεί, σβήνει την αμαρτία. Είναι δυνατόν να περάση πολύς χρόνος και να μη πετύχη κανείς τη σωτηρία. Και άλλος πάλι, μέσα σε λίγο χρόνο, αφού εξομολογηθή ειλικρινά, ν’ απαλλαγή απ’ την αμαρτία.
Ε.Π.Ε. 30,254
πρώτος συ να τα πης!
Το ζητούμενο αυτό είναι: Όχι απλώς να πης, αλλά πρώτος συ να πης τα αμαρτήματά σου. Να μη περιμένης να σε ελέγξουν ή να σε κατηγορήσουν. Εσύ να συναισθανθής όσα έχεις διαπράξει έτσι, σαν κάποιος να σε ελέγχη γι’ αυτά.
Ε.Π.Ε. 34,376

(Χρυσοστομικό Λεξικό, αρχ. Δανιήλ Αεράκη, τόμος Β, σελ. 214-216)

 

Εξομολόγησις
καλλωπισμός της ψυχής
Αν θέλης να είσαι ωραίος, να προσθέτης την εξομολόγησι των αμαρτημάτων σου και να μη παραλείπης να πλένης το πρόσωπό σου με τη συνεχή ροή των δακρύων της μετανοίας... Φρόντιζε πιο πολύ την ψυχή, και κάθε μέρα να την πλένης με τα θερμά δάκρυα. Διότι μ’ αυτό το ευλογημένο νερό απαλλάσσεται η ψυχή από τη βρωμιά και γίνεται λαμπρότερη.
Ε.Π.Ε. 2,638
ομολογία και δοξολογία
Είναι διπλή η έννοια της εξομολογήσεως. Ή, δηλαδή, δηλώνει αναγνώρισι και καταδίκη των αμαρτημάτων, ή ευχαριστία στο Θεό.
Ε.Π.Ε. 5,440
όχι γενικά, αλλά κατ' είδος!
Να εξομολογηθής όλα τα αμαρτήματά σου, ένα προς ένα, και έτσι θα μάθης να παίρνης την άφεσι, και έτσι θα είσαι ευγνώμων προς τον Ευεργέτη Χριστό.
Ε.Π.Ε. 9,454
ανακαίνισις
Τα σπίτια, όταν παλιώσουν, πάντοτε τα διορθώνουμε. Αυτό να κάνης και με τον εαυτό σου. Αμάρτησες σήμερα; Πάλιωσες την ψυχή σου; Να μην απογοητευτής, να μη ξαναπέσης, αλλά ξανακάνε καινούργιο το πνευματικό σου σπίτι με τη μετάνοια, με δάκρυα, με εξομολόγησι και με την επιτέλεσι καλών έργων. Και αυτό να μη παύσης ποτέ να το κάνης.
Ε.Π.Ε. 17,442
υπέρ των προτέρων
Ας απομακρυνθούμε από τον έρωτα των χρημάτων και της κενοδοξίας, παρακαλώντας τον Θεό ν’ απλώση το παντοδύναμο χέρι Του και να ανορθώση τα πεσμένα μέλη μας. Ας Τον παρακαλέσουμε, ας εξομολογηθούμε. Ας Τον δοξολογήσουμε για όσα μέχρι τώρα μας έκανε. Και ας Τον ικετεύσουμε θερμά και για το μέλλον, ώστε να αξιωθούμε να σωθούμε από το φοβερό θηρίο της φιλαργυρίας και να αναπέμψουμε ευχαριστία στο φιλάνθρωπο Θεό και Πατέρα, στον οποίον μαζί με τον Υιό και το Άγιο Πνεύμα ανήκει δόξα και τιμή τώρα και πάντοτε και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Ε.Π.Ε. 20,684
προϋποθέσεις της
Ποιο είναι το φάρμακο της μετανοίας και πώς παρασκευάζεται; Πρώτα, με την καταδίκη των αμαρτημάτων μας και με την εξομολόγησί τους... Δεύτερον, με πολλή ταπείνωσι. Αν, δηλαδή, ομολογήσης την αμαρτία όπως πρέπει να την ομολογήσης, η ψυχή σου ταπεινώνεται. Όταν η συνείδησις συστρέφεται συνεχώς γύρω απ’ την αμαρτία, κάνει την ψυχή να ταπεινωθή.
Ε.Π.Ε. 24,440
με γέλια!
Μπήκες στην εκκλησία για να μετανοήσης και να εξομολογηθής τα αμαρτήματά σου, να προσπέσης στο Θεό, να παρακαλέσης και να ικετεύσης για όλα τα πλημμελήματά σου, και συ όλα αυτά τα κάνεις γελώντας; Πώς λοιπόν θα μπορέσης να εξιλεωθής; Και τι, κακό, λένε, είναι το γέλιο; Δεν είναι κακό το γέλιο. Κακό είναι όταν ξεπερνά το μέτρο και εκδηλώνεται άκαιρα.
Ε.Π.Ε. 24,580
όχι γενικά, αλλά κατ’ είδος!
Ας πείθουμε τους εαυτούς μας, ότι αμαρτήσαμε. Κι ας μη το λέμε μόνο με τη γλώσσα, αλλά και με τη διάνοια. Ας μην αποκαλούμε απλώς τους εαυτούς μας αμαρτωλούς, αλλά κι ας αναλογιζώμαστε και τ’ αμαρτήματά μας, εξετάζοντάς τα ένα προς ένα.
Ε.Π.Ε. 25,318
δικαιώνει
Είδες πως δικαιώθηκες με την εξομολόγησι; Ο Θεός είναι φιλάνθρωπος. Δεν λυπήθηκε τον Υιό Του, για να λυπηθή το δούλο, τον άνθρωπο. Παρέδωσε το μονογενή Του Υιό, για ν’ αγοράση τους αχάριστους δούλους, εμάς τους ανθρώπους.
Ε.Π.Ε. 30.294
εξαλείφει τα πάντα
Η εξομολόγησις αφαιρεί το αμάρτημα και το κάνει, σαν να μην έχη γίνει ποτέ.
Ε.Π.Ε. 30,294-296
γνήσια
Δεν απομακρύνει την αμαρτία ο χρόνος. Ο τρόπος εκείνου, που μετανοεί, σβήνει την αμαρτία. Είναι δυνατόν να περάση πολύς χρόνος και να μη πετύχη κανείς τη σωτηρία. Και άλλος πάλι, μέσα σε λίγο χρόνο, αφού εξομολογηθή ειλικρινά, ν’ απαλλαγή απ’ την αμαρτία.
Ε.Π.Ε. 30,254
πρώτος συ να τα πης!
Το ζητούμενο αυτό είναι: Όχι απλώς να πης, αλλά πρώτος συ να πης τα αμαρτήματά σου. Να μη περιμένης να σε ελέγξουν ή να σε κατηγορήσουν. Εσύ να συναισθανθής όσα έχεις διαπράξει έτσι, σαν κάποιος να σε ελέγχη γι’ αυτά.
Ε.Π.Ε. 34,376

(Χρυσοστομικό Λεξικό, αρχ. Δανιήλ Αεράκη, τόμος Β, σελ. 214-216)

 

Εξαγορά
δούλων
Ο Θεός λέει, να μη λυπηθής τα χρήματα, αλλά όσα και αν χρειάζωνται για την εξαγορά δούλων, να τα δώσης. Εμείς όμως, αν και βλέπουμε ανθρώπους να πνίγωνται, να κλαίνε, να υποφέρουν χειρότερα από μύριους θανάτους, και μάλιστα πολλές φορές άδικα, τσιγκουνευόμαστε τα χρήματα. Δεν λυπούμεθα τους αδελφούς. Φροντίζουμε για τα άψυχα και αδιαφορούμε για την ψυχή.
E.Π.E. 24,466
Εξάρτησις
από τον Θεό
Διπλή είναι η εξάρτησίς μας απ’ Αυτόν, και στο ότι γεννηθήκαμε απ’ την ανυπαρξία, και στο ότι γίναμε πιστοί, που και αυτό είναι κτίσις.
Ε.Π.Ε. 18,562
θρησκευτική
Σεις, Γαλάτες, που ανεβήκατε στην κορυφή των ουρανών, τώρα απότομα φτάσατε στο εξευτελιστικό σημείο να σύρεστε στην περιτομή και στα Σάββατα και να εξαρτάστε από τους ιουδαΐζοντες;
Ε.Π.Ε. 20,334
Εξέλθωμεν και ίδωμεν...
ισότητα
Ας επισκεφτούμε τους τάφους και ας δούμε, που καταλήγει ο άνθρωπος. Θα συναντήσουμε κόκκαλα που βρωμάνε, σώματα σάπια. Πες μου: Έκει ποιος είναι ο βασιλιάς και ποιος ο απλός άνθρωπος; Ποιος ο ευγενικής καταγωγής και ποιος ο δούλος; Ποιος ο σοφός και ποιος ο άσοφος; Εκεί πού είναι η ομορφιά της νιότης; Πού είναι η ωραία όψις; Πού είναι τα όμορφα μάτια; Πού η ευθεία μύτη; Πού τα πυρφόρα χείλη; Πού είναι οι ωραίες παρειές; Πού το απαστράπτον πρόσωπο; Όλα αυτά δεν είναι πλέον σκόνη; Δεν είναι πλέον τέφρα; Δεν είναι πλέον στάχτη; Όλα αυτά δεν είναι πλέον σκωλήκων βρώμα και δυσωδία; Όλα βρωμιά δεν είναι;
Ε.Π.Ε. 30,318

(Χρυσοστομικό Λεξικό, αρχ. Δανιήλ Αεράκη, τόμος Β, σελ. 213-214)

 

524. Έχουμε μέσα μας πνευματικά μάτια, που βλέπουν απείρως πιο καλά από ό,τι τα σωματικά μάτια. Ποια είναι τα αντικείμενα της πνευματικής μας οράσεως; Τα φαινόμενα του πνευματικού κόσμου. Πλάϊ στον ορατό κόσμο, υπάρχει ο Θεός, άπειρο Πνεύμα, άπειρος Νους, που δημιούργησε και δημιουργεί τα πάντα στον υλικό κόσμο. Υπάρχει και ο πνευματικός κόσμος, ο αγγελικός, με αναρίθμητες υπάρξεις, βυθισμένες στη θεωρία του Υψίστου και όλων των έργων της παντοδυναμίας του και της σοφίας του. Τα πνευματικά μας μάτια είναι στραμμένα προ παντός στον Κύριο, με τη μυστική θεωρία. Η μυστική θεωρία μπορεί να εκτείνεται επ’ άπειρον, γιατί και ίδιος ο Θεός είναι άπειρος. Με τη μυστική θεωρία, η ψυχή καθαρίζεται από την αμαρτία, τελειοποιείται και φέρεται ολοένα πιο κοντά στον Θεό, την πηγή του φωτός μας, των λογισμών μας, της ζωής μας.
Η μυστική θεωρία έχει επίσης αντικείμενο της τις τάξεις των Αγγέλων, κατά το μέτρο που μας δίνεται η θεία αποκάλυψις, την πνευματική και φωτεινή φύσι τους, την πνευματική τους αγαθότητα, την αγάπη τους για τον Θεό και του ενός για τον άλλο, καθώς και για το ανθρώπινο γένος, το προστατευτικό τους έργο στη γη, στα στοιχεία της ορατής κτίσεως, στις ανθρώπινες κοινότητες, στους ιερούς και άλλους τόπους και, ιδιαίτερα, στον κάθε χριστιανό.
Τέλος, τα πνευματικά μάτια είναι στραμμένα και στον ίδιο τον εαυτό μας και έτσι η λειτουργία τους λέγεται αυτοεξέτασις, αυτογνωσία, πνευματική προσοχή πάνω στους λογισμούς και τις επιθυμίες μας.

(Η εν Χριστώ ζωή μου - Αγ. Ιωάννου της Κροστάνδης, εκδόσεις Παπαδημητρίου, σελ. 218-219)

523. Το φώς της ψυχής σου, των λογισμών σου και της καρδιάς σου προέρχεται από το Ιησου Χριστό. Είναι το Φως αυτό διαφορετικό από το φως που εκπέμπει ο ήλιος, από το υλικό φως που εμφανίζεται και εξαφανίζεται και δεν μπορεί να διαπεράση τα πυκνά σώματα, αλλά αφήνει πολλά πράγματα στο σκοτάδι και δεν μπορεί να διαλύση το σκοτάδι της αμαρτίας ούτε σε μία και μόνη ψυχή. Ο Χριστός είναι το «φῶς τὸ ἀληθινόν, ὃ φωτίζει πάντα ἄνθρωπον, ἐρχόμενον εἰς τὸν κόσμον» (Ιω. α’ 9), φωτίζοντας το κυριώτερο συστατικό της υπάρξεώς μας, δηλαδή την ψυχή μας. Ναι, το φως του Χριστού φωτίζει τα πάντα, ακόμη και τους εθνικούς, τους λάτρεις δηλαδή των ειδώλων. «Φῶς εἰς ἀποκάλυψιν ἐθνῶν» (Λουκ. β’ 32). Λάμπει και στα σκότη της αμαρτίας, αλλά οι άνθρωποι που ζουν σ’ αυτά τα σκότη θεληματικά δεν το καταλαβαίνουν («καὶ τὸ φῶς ἐν τῇ σκοτίᾳ φαίνει, καὶ ἡ σκοτία αὐτὸ οὐ κατέλαβεν» (Ιω. α’ 5). Οι άπιστοι δεν αντιλαμβάνονται ότι το φως που υπάρχει μέσα τους είναι από τον Χριστό, αλλά το θεωρούν δικό τους, φυσικό φως. Με το φως αυτό -το λογικό τους- φθάνουν σε κάποες αλήθειες, πραγματοποιούν ωρισμένα έργα. Δεν αντιλαμβάνονται όμως ό,τι λέγει ο Ψαλμωδός στον Κύριο: «ἐν τῷ φωτί Σου ὀψόμεθα φῶς» (Ψαλμ. λε’ 10), το φως κάθε ευγενούς επιστήμης, κάθε ευγενούς τέχνης και κάθε άλλου καλού έργου.

(Η εν Χριστώ ζωή μου - Αγ. Ιωάννου της Κροστάνδης, εκδόσεις Παπαδημητρίου, σελ. 217-218)

«Όχι χάρη σε έργα δικαιοσύνης που κάναμε εμείς, αλλά χάρη στο δικό του έλεος, μας έσωσε…» (Τιτ. 3:5)

Ένας νέος, γεμάτος ανησυχία για την ψυχή του, πλησίασε έναν ευσεβή χριστιανό και τον ρώτησε: «Πέστε μου, σας παρακαλώ, τι πρέπει να κάνω για να σωθώ;». «Νέε μου, έρχεσαι πολύ καθυστερημένος», απάντησε εκείνος. «Δηλαδή;», ρώτησε ανήσυχα ο νέος. «Δεν μπορώ πια να σωθώ;». Κι ο χριστιανός εκείνος, με ηρεμία στο πρόσωπό του, απάντησε: «Μπορείς, και μάλιστα τώρα αμέσως. Αλλά δεν μπορείς να κάνεις εσύ κάτι για τη σωτηρία σου, γιατί έρχεσαι με μεγάλη καθυστέρηση. Ό,τι χρειαζόταν να γίνει για τη σωτηρία σου, το έκανε ήδη για σένα ο Χριστός. Σε σένα απομένει τώρα να πιστέψεις στο λυτρωτικό Του έργο, να Τον δεχτείς σαν Σωτήρα σου και να Του πεις ένα μεγάλο ευχαριστώ. Η σωτηρία είναι έτοιμη και είναι δώρο του Θεού για σένα και για όλους τους άλλους, που δέχονται με απλότητα πίστης αυτό το δώρο του Θεού» (Εφεσ. 2:8-10).

«Κάτω από τη σκέπη της σοφίας υπάρχει ασφάλεια» (Εκκλησιαστής 7:11)

- Αν δε θερμαίνεις τους άλλους με τη χριστιανική αγάπη σου, μπορεί κάποιοι από αυτούς να πεθάνουν από το κρύο.
- Η σωτηρία δεν επιτυγχάνεται χάρη σε κάποια δικά μας καλά έργα, αλλά χάρη στο μεγάλο έργο που πραγματοποίησε ο Χριστός πάνω στο σταυρό.
- Ο Θεός μας δίνει τα υλικά για το καθημερινό ψωμί μας, αλλά περιμένει από μας να το ψήσουμε.
- Ο απαισιόδοξος μπορεί να αποδεχτεί σωστός στο τέλος της διαδρομής, αλλά ο αισιόδοξος απολαμβάνει καλύτερα τη διαδρομή.
- Τα μεγάλα μυαλά συζητούν για ιδέες. Τα μέτρια μυαλά μιλούν για γεγονότα. Τα μικρά μυαλά κριτικάρουν τους άλλους.
- Η διαφορά ανάμεσα στην ιδιοφυία και την ανοησία είναι ότι η ιδιοφυία έχει κάποια όρια.

(Εκδόσεις «Ο Λόγος»)

ΥΠΟΜΝΗΜΑ -Στο κατά Λουκάν Ευαγγέλιο-

Ερμηνεία πατερική & θεολογική του Ευαγγελίου του Λουκά
Το ερμηνευτικό Υπόμνημα του Π.Ν. Τρεμπέλα
μεταφρασμένο στη νεοελληνική γλώσσα

Μετάφραση αρχιμ. Νικόλαος Πουλάδας

Κεφάλαιο 14

Στίχ. 15-24. Η παραβολή του μεγάλου δείπνου.
14.19 καὶ ἕτερος εἶπεν, Ζεύγη βοῶν ἠγόρασα πέντε(1)
καὶ πορεύομαι(2) δοκιμάσαι(3) αὐτά· ἐρωτῶ σε, ἔχε με παρῃτημένον.
19 Άλλος του είπε: “έχω αγοράσει πέντε ζευγάρια βόδια
και πάω να τα δοκιμάσω· σε παρακαλώ, δικαιολόγησέ με”.
(1) Αγορά αρκετά μεγάλη (b).
(2) Δεν προφασίζεται αυτός ανάγκη όπως ο πρώτος και δείχνει
αδιαφορία για το αν η δικαιολογία της άρνησής του δεν
παρουσιαστεί ισχυρή (p). Είναι αξιοσημείωτο ότι για τους
δύο αυτούς καλεσμένους τίποτα δεν αναφέρεται, από το οποίο
να συμπεραίνουμε, ότι παράνομα απέκτησαν ο μεν τον αγρό του,
ο δε τα ζεύγη των βοδιών του. Κανείς από τους δύο αυτούς
δεν κατηγορείται ούτε ως κλέφτης ούτε ως απατεώνας.
Νόμιμα παρ’ όλα αυτά πράγματα που αποκτήθηκαν με άψογες ενέργειες,
αποδεικνύονται σοβαρά εμπόδια για την πνευματική ζωή
και την κληρονομία της επουράνιας βασιλείας, όταν η καρδιά του
ανθρώπου προσκολληθεί σε αυτά.
(3) Να διαπιστώσω με δοκιμή τη δύναμή τους, την αντοχή τους,
την ημερότητα και υποταγή τους (ο).

14.20 καὶ ἕτερος εἶπεν, Γυναῖκα ἔγημα καὶ διὰ τοῦτο οὐ δύναμαι ἐλθεῖν(1).
20 Κι ένας άλλος του είπε: “είμαι νιόπαντρος και γι’ αυτό δεν μπορώ να έρθω”.
(1) Η τρίτη αυτή απάντηση είναι η πιο ξερή από όλες, είτε διότι
η δικαιολογία θα παρουσιαζόταν από μόνη της ισχυρή σύμφωνα
με τους κανόνες της κοσμικής ζωής, είτε διότι ο προσφάτως παντρεμένος
πολύ λίγο φροντίζει για την πρόσκληση (L). Έχει πεποίθηση ότι η
δικαιολογία του είναι αναντίρρητη (p). Βασίζεται ίσως σε παρερμηνεία
του Δευτερ. κδ 5 «Εάν κάποιος πάρει γυναίκα πρόσφατα, δεν θα βγει
σε πόλεμο και δεν θα του επιβληθεί κανένα πράγμα· θα είναι ελεύθερος
στο σπίτι του για ένα χρόνο». Οπότε όσο εκ πρώτης όψεως φαίνεται
ευλογοφανής η πρόφαση αυτή, τόσο και πιο απότομη γίνεται στην άρνησή της (b).
Η δικαιολογία αυτή φανερώνει την απορρόφηση από τις οικογενειακές
απολαύσεις και ανέσεις (ο). Υπερβολική προσκόλληση στους συγγενείς
μας είναι δυνατόν να καταστεί εμπόδιο για επιτέλεση των καθηκόντων
μας προς το Θεό. Του Αδάμ η δικαιολογία υπήρξε: «Η γυναίκα την οποία
έδωσες μαζί μου, αυτή μου έδωσε από το δέντρο και έφαγα» (Γεν. γ 12).
Εδώ λέει ο νεόνυμφος αυτός: Η γυναίκα με εμποδίζει από το να φάω.
Θα μπορούσε αυτός να προσέλθει στο δείπνο παίρνοντας μαζί του
και την γυναίκα του. Ασφαλώς βέβαια θα ήταν και οι δύο ευπρόσδεκτοι σε αυτό.

"Οι Μασόνοι κάνουν κρυφό πόλεμο,γι' αυτό είναι επικίνδυνοι"

Συζητούσα μια μέρα με τον Γέροντα για τις αιρέσεις
κι εκείνος μου διηγήθηκε: "Μια φορά ήλθε σε μένα μια καλή
κοπέλα, μορφωμένη, από καλό σπίτι και χριστιανή,
πήγαινε μάλιστα και σε χριστιανική οργάνωση.
Μου είπε ότι της προξενεύουν έναν πολύ καλό κύριο, σοβαρό,
πλούσιο, μορφωμένο, μόνο που ήταν μασόνος. Με ρώτησε τί να κάνει.
Της είπα να μην τον πάρει, αφού ήταν μασόνος. Άρχισε να μου λέει,
ότι είναι πολύ καλός χαρακτήρας και γι' αυτό θα μπορέσει
να τον προσελκύσει στο Χριστό. Της είπα ότι δε θα μπορέσει
να πετύχει τίποτε. Δε με άκουσε και τον παντρεύτηκε.
Από τότε δεν ξαναήρθε για πολλά χρόνια. Ώσπου μιά μέρα,
έφθασε με τον άνδρα της και το παιδί της. Μπήκε μόνη της στο κελλί μου.
Τη ρώτησα, πώς τα περνάς; Μου είπε καλά.
Κάθε πότε πηγαίνεις για εξομολόγηση και Θεία Κοινωνία;
Περίπου κάθε χρόνο. Κάθε πότε πας στην Εκκλησία; Κάπου κάπου, αραιά.
Τη ρώτησα και μερικά άλλα και πήρα ανάλογες απαντήσεις.
Της λέω: Φώναξε τον άνδρα σου. Ήρθε ο άνδρας της με το παιδί τους.
Είπα στον άνδρα της: Ξέρεις, η γυναίκα σου, πρίν σε παντρευτεί,
με βεβαίωσε ότι θα σε κάνει χριστιανό,
αλλά βλέπω ότι εσύ την έκανες μασόνα".
Γέροντα, ρώτησα, πώς πίστεψε αυτή η γυναίκα ότι θα κάνει το μασόνο
χριστιανό, αφού η μασονία πολεμά ανοιχτά το χριστιανισμό;
Μου απάντησε: "Όχι, αυτό τον πόλεμο τον κάνουν οι άλλοι.
Οι μασόνοι κανουν κρυφό πόλεμο, γι' αυτό είναι επικίνδυνοι.
Δε σου λένε μη κάνεις το σταυρό σου, μη πάς στην Εκκλησία,
στην εξομολόγηση. Σου λένε πήγαινε, αλλά έλα και σε μας.
Σε επηρεάζουν σιγά σιγά, έτσι πού να μήν καταλάβεις ότι, από κάποια στιγμή
και μετά, έπαψες στην πραγματικότητα να είσαι χριστιανός και έγινες μασόνος.
Ο Γέροντας γνώριζε, όχι μόνο το περιεχόμενο των αιρέσεων,
αλλά και "τάς μεθοδείας του διαβόλου", και εφιστούσε την προσοχή
των χριστιανών, για να μήν παγιδευτούν και ηττηθούν στον αγώνα τους
"προς τας αρχάς, πρός τας εξουσίας, πρός τους κοσμοκράτορας του σκότους
του αιώνος τούτου, πρός τα πνευματικά της πονηρίας εν τοις επουρανοίς"
[Γ 272π.]

(Ανθολόγιο Συμβουλών, Άγιος Πορφύριος, εκδ. Ι. Μονή Μεταμορφώσεως, Μήλεσι, σελ.250-251)

Εύρεση

Δημοφιλή Θέματα (Α-Ω)

αγάπη (607) Αγάπη Θεού (350) αγάπη σε Θεό (248) αγάπη σε Χριστό (167) άγγελοι (69) Αγγλικανισμός (1) Αγία Γραφή (231) Αγιασμός (10) Άγιο Πνεύμα (98) Άγιο Φως (1) άγιοι (179) άγιος (198) αγνότητα (43) άγχος (36) αγώνας (105) αγώνας πνευματικός (276) αδικία (6) Αθανασία (7) Αθανάσιος ο Μέγας (4) αθεΐα (128) αιρέσει (1) αιρέσεις (363) αιωνιότητα (15) ακηδία (4) ακτημοσὐνη (14) αλήθεια (119) αμαρτία (345) Αμβρόσιος άγιος (3) άμφια (1) Αμφιλόχιος της Πάτμου (4) Ανάληψη Χριστού (4) Ανάσταση (146) ανασταση νεκρών (31) ανθρώπινες σχέσεις (324) άνθρωπος (304) αντίχριστος (11) Αντώνιος, Μέγας (5) αξιώματα (15) απἀθεια (5) απελπισία (11) απιστία (21) απληστία (5) απλότητα (16) αποκάλυψη (8) απόκρυφα (17) Απολογητικά Θέματα (1) αργολογία (3) αρετή (201) Αρσένιος Όσιος (5) ασθένεια (111) άσκηση (63) αστρολογία (2) Αυγουστίνος άγιος (3) αυταπάρνηση (31) αυτεξούσιο (2) αυτογνωσία (149) αυτοθυσἰα (26) αυτοκτονία (10) αχαριστία (6) Β Παρουσία (10) Β' Παρουσία (11) βάπτιση (19) βάπτισμα (32) Βαρβάρα αγία (1) Βαρσανουφίου Οσίου (31) Βασιλεία Θεού (34) Βασίλειος ο Μέγας (33) Βελιμίροβιτς Νικόλαος Άγιος (42) βία (4) βιβλίο (31) βιοηθική (10) βίος (2) Βουδδισμός (5) γαλήνη (2) γάμος (125) Γένεση (5) Γέννηση Κυρίου (16) Γεροντικόν (195) Γερόντισσα Γαβριηλία (1) Γεώργιος Άγιος (1) γηρατειά (11) γιόγκα (4) γλώσσα (64) γνώση (26) Γνωστικισμός (3) γονείς (134) Γρηγόριος Νεοκαισαρείας άγιος (1) Γρηγόριος Νύσσης Άγιος (2) Γρηγόριος ο Θεολόγος (20) Γρηγόριος ο Παλαμάς όσιος (10) γυναίκα (37) δάκρυα (58) δάσκαλος (24) Δεύτερη Παρουσία (29) Δημήτριος Άγιος (1) Δημιουργία (62) διάβολος (235) Διάδοχος Φωτικής όσιος (13) διαίσθηση (1) διακονία (4) διάκριση (148) διάλογος (5) δικαιο (4) δικαιοσύνη (39) Διονύσιος Αρεοπαγίτης Άγιος (2) Διονύσιος Κορίνθου άγιος (1) Δογματικα Θέματα (205) Δογματική Τρεμπέλα (1) δύναμη (71) Δωρόθεος αββάς (10) εγκράτεια (20) εγωισμός (250) εικόνες (34) Ειρηναίος Λουγδούνου άγιος (4) ειρήνη (56) εκκλησία (240) Εκκλησιαστική Ιστορία (24) Εκκλησιαστική περιουσία (3) έκτρωση (5) έλεγχος (17) ελεημοσύνη (116) ελευθερία (62) Ελλάδα (19) ελπίδα (62) εμπιστοσὐνη (59) εντολές (13) Εξαήμερος (2) εξέλιξης θεωρία (16) Εξομολόγηση (169) εξωγήινοι (13) εξωσωματική γονιμοποίηση (5) Εορτή (3) επάγγελμα (17) επιείκεια (2) επιμονἠ (52) επιστήμη (108) εργασία (80) Ερμηνεία Αγίας Γραφής (186) έρωτας (19) έρωτας θείος (9) εσωστρέφεια (1) Ευαγγέλια (195) Ευαγγέλιο Ιωάννη Ερμηνεία (34) Ευαγγελισμός (2) ευγένεια (16) ευγνωμοσὐνη (42) ευλογία (6) Ευμένιος Όσιος γέροντας (7) ευσπλαχνία (34) ευτυχία (65) ευχαριστία (54) Εφραίμ Άγιος Νέας Μάκρης (1) Εφραίμ Κατουνακιώτης Όσιος (42) Εφραίμ ο Σύρος όσιος (6) εχεμύθεια (1) ζήλεια (15) ζώα (46) ζωή (40) ηθική (14) ησυχία (32) θάνατος (311) θάρρος (100) θαύμα (260) θέατρο (5) Θεία Κοινωνία (180) Θεία Λειτουργία (131) θεία Πρόνοια (14) θἐλημα (57) θέληση (38) θεογνωσία (2) Θεόδωρος Στουδίτης όσιος (37) θεολογία (29) Θεός (333) Θεοφάνεια (8) Θεοφάνους Εγκλείστου Αγίου (6) θέωση (6) θλίψεις (282) θρησκείες (43) θυμός (100) Ιάκωβος Αδελφόθεος Άγιος (1) Ιάκωβος Τσαλίκης Όσιος (15) ιατρική (13) Ιγνάτιος Θεοφόρος (9) Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ Άγιος (7) ιεραποστολή (49) ιερέας (177) ιερωσύνη (17) Ινδουισμός (14) Ιουδαίοι (1) Ιουλιανός Παραβάτης (2) Ιουστίνος άγιος (3) Ιουστίνος Πόποβιτς Άγιος (65) Ιππόλυτος άγιος (1) Ισαάκ ο Σύρος (5) Ισίδωρος Πηλουσιώτης όσιος (36) Ισλάμ (11) Ιστορία Ελληνική (12) Ιστορία Παγκόσμια (16) Ιστορικότης Χριστού (1) Ιωάννης Δαμασκηνός Άγιος (1) Ιωάννης Θεολόγος (3) Ιωάννης Κροστάνδης (332) Ιωάννης Χρυσόστομος (402) Ιωσήφ Ησυχαστής Άγιος (7) Καινή Διαθήκη Ερμηνεία (139) Καινή Διαθήκη κριτικό κείμενο NestleAland (5) Κανόνες Εκκλησίας (4) καρδιά (122) Κασσιανός Όσιος (4) κατάκριση (132) καταναλωτισμός (8) Κατηχητικό (4) καύση νεκρών (1) κενοδοξία (14) κήρυγμα (53) Κίνητρα (3) Κλήμης Αλεξανδρέας (1) Κλήμης Ρώμης άγιος (1) Κλίμακα (6) κλοπή (5) Κοίμησις Θεοτόκου (26) κοινωνία (167) κόλαση (50) Κόντογλου Φώτης (6) Κοσμάς Αιτωλός Άγιος (2) Κουάκεροι (1) ΚράτοςΕκκλησία (1) Κρίσις Μέλλουσα (49) Κυπριανός άγιος (1) Κύριλλος Άγιος (1) Κωνσταντίνος Άγιος (2) Λατρεία Θεία (75) λείψανα (9) λογική (1) λογισμοί (118) λόγος Θεού (22) Λουκάς Ευαγγελιστής Άγιος (1) Λουκάς Κριμαίας Άγιος (13) λύπη (60) μαγεία (19) μακροθυμία (5) Μανιχαϊσμός (1) Μάξιμος Ομολογητής (15) Μαρία Αιγυπτία Αγία (2) Μαρκίων αιρετικός (1) μάρτυρες (24) μεγαλοσὐνη (7) Μεθοδιστές (1) μελέτη (59) μετά θάνατον (44) μετά θάνατον ζωή (103) Μεταμόρφωση (11) μετάνοια (373) Μετάσταση (1) μετάφραση (13) Μετενσάρκωση (8) μητέρα (56) Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος (3) μίσος (12) ΜΜΕ (4) μνημόσυνα (9) μοναξιά (20) μοναχισμός (115) Μορμόνοι (1) μόρφωση (20) μουσική (8) Ναός (17) ναρκωτικά (4) Νέα ΕποχήNew Age (1) Νεκτάριος άγιος (27) νέοι (27) νεοπαγανισμός (11) νηστεία (67) νήψη (2) Νικηφόρος ο Λεπρός Άγιος (3) Νικόδημος Αγιορείτης Άγιος (3) Νικόλαος Άγιος (8) Νικόλαος Καβάσιλας Άγιος (3) Νικόλαος Πλανάς Άγιος (1) νους (55) οικονομία (2) Οικουμενισμός (4) ομολογία (3) ομορφιά (17) ομοφυλοφιλία (2) όνειρα (35) όραμα (26) οράματα (33) οργή (2) ορθοδο (1) Ορθοδοξία (295) όρκος (1) πάθη (270) πάθος (38) παιδεία (24) παιδιά (138) Παΐσιος Όσιος (381) Παλαιά Διαθήκη (7) Παλαιά Διαθήκη Ερμηνεία (10) παλαιοημερολογίτες (17) Παναγία (337) Παπαδόπουλος Στυλιανός (3) παράδειγμα (38) Παράδεισος (113) Παράδοση Ιερά (9) Παρασκευή Αγία (1) Παρθένιος ο Χίος Όσιος (2) Πάσχα (23) πατήρ Νικόλαος Πουλάδας (21) πατρίδα (9) Πατρολογία (19) Παύλος Απόστολος (4) πειρασμοί (28) Πεντηκοστή (12) περιέργεια (3) Πέτρος Απόστολος (1) πίστη (551) πλησἰον (69) πλούτος (75) Πνευματικές Νουθεσίες (93) πνευματική ζωή (279) πνευματικός πατέρας (121) πνευματισμός (10) ποίηση (21) πόλεμος (29) πολιτική (25) πολιτισμός (9) Πορφύριος Όσιος (273) πραότητα (7) προθυμἰα (28) Πρόνοια (5) Πρόνοια Θεία (91) προορισμός (16) προσευχή (818) προσοχή (51) προσπἀθεια (139) προτεσταντισμός (29) προφητείες (15) ραθυμία (18) Ρωμαιοκαθολικισμός (36) Σάββας Καλύμνου Άγιος (1) Σαρακοστή (12) σεβασμός (28) Σεραφείμ του Σαρώφ Όσιος (12) Σιλουανός Άγιος (3) σιωπή (14) σοφία (54) Σπυρίδων Άγιος (2) σταθερότητα (2) Σταυρός (86) Σταυροφορίες (4) Σταύρωση (53) συγχώρηση (98) συκοφαντία (3) Συμεών Νέος Θεολόγος όσιος (88) συμπὀνια (24) συναξάρι (2) συνείδηση (27) σχίσμα (34) σώμα (49) σωτηρία (61) Σωφρόνιος του Έσσεξ Άγιος (37) τάματα (2) ταπεινοφροσύνη (271) ταπείνωση (197) Τέλος Κόσμου (4) Τερτυλλιανός (1) Τεσσαρακοστή Μεγάλη (6) τέχνη (1) τιμωρία (21) Τριάδα Αγία (35) τύχη (2) υγεία (8) υλικά αγαθά (43) υπακοή (130) Υπαπαντή (2) υπαρξιακά (73) υπερηφἀνεια (55) υποκρισία (27) υπομονή (230) φανατισμός (5) φαντασία (5) φαντάσματα (3) φιλαργυρἰα (9) φιλαυτἰα (11) φιλία (31) φιλοσοφία (23) Φλωρόφσκυ Γεώργιος (3) φόβος (55) φὀβος Θεοὐ (26) φύση (1) φως (47) Φώτιος άγιος (1) χαρά (124) Χαράλαμπος Άγιος (1) χάρις θεία (122) χαρίσματα (39) Χειρόγραφα Καινής Διαθήκης (1) Χριστιανισμός (21) χριστιανός (101) Χριστός (367) Χριστούγεννα (70) χρόνος (38) ψαλμωδία (7) ψεύδος (24) ψυχαγωγία (10) ψυχή (279) ψυχολογία (25)